Wie is Kenneth???

Kenneth van Dam

Kenneth is geboren op 10-10-1980 in Utrecht. Zijn ouders zijn Jan & Joke en hij heeft één oudere broer Richard. Samen woonde ze op het Lodewijk Napoleonplantsoen in Utrecht. Dichtbij het stadion Galgenwaard, de thuisbasis van Kenneth’s favoriete voetbalclub FC Utrecht.

Zijn naam is een idee van zijn tante Bep. Zij kwam met de naam bij zijn ouders na zijn geboorte en nadat het plan van zijn broer om hem Joepie te noemen op niks waren uitgelopen. Kenneth vond de verzorging in het ziekenhuis zo fijn dat hij besloot er het eerste jaar van zijn leven veel te gaan logeren.

De eerste jaren van zijn leven staan bol van veranderingen. Hij krijgt er extra ouders bij die hem liefdevol verzorgen en hem helpen met het zetten van de eerste stapjes. Kenneth is een vrolijk en actief kind. Hij speelt graag buiten met zijn vriendjes en vriendinnetjes en is loyaal en trouw naar hen. Ook wordt hij graag voorgelezen door Trudy uit de Disneyboekjes die zijn Opa en Oma voor hem sparen. Zo vaak dat “101 Dalmatiërs” en “De pinguïn die niet van ijs hield” letterlijk stukgelezen op de plank staan. Ondertussen rijd er iedere dag een speciale taxi voor met ome Kees die hem naar de kinderopvang brengt. Ook al was het wel eens moeilijk om zo vroeg het bed uit te komen. Maar altijd staat juf Anke te wachten als hij komt, dus gaat hij er met plezier naartoe!

Kenneth gaat net als zijn broer naar kleuterschool “de Meeuw” waar hij al snel vrienden is met juf Willy. Omdat zijn moeder gaat verhuizen naar Rivierenwijk gaat Kenneth na de kleuterschool in een ander deel van de stad op school. Hij volgt de basisschool aan de “van der Hulst” school en is een prima leerling. Vooral zijn optreden met ieder jaar een grotere keyboard tijdens het kerstverhaal is een jaarlijks terugkerend succes.

Ondertussen sneuvelde er in de straat jaarlijks een aantal ruiten omdat Kenneth zijn voetbaltalent niet onder stoelen of banken trapte. Dat moest veilig, voor de portemonnee en voor de buren! Daarom hult hij zichzelf in geel / zwart en gaat hij aan het ballen bij Velox in Utrecht. Hier krijgt hij alle kans om te schitteren op de groene mat en heeft hij één trouwe fan, zijn vader Jan. Iedere week, weer of geen weer staat hij langs de lijn en moedigt hij aan. Altijd als supporter maar later ook als leider van het team.

Na een aantal seizoenen vertrekt het talent naar de andere kant van de stad, hij verruild het geel / zwart voor het rood / wit en voetbalt vrolijk verder bij Zwaluwen Vooruit. Hier heeft hij naast het kampioenschap en een heel prikbord vol vaantjes, heel veel herinneringen gescoord.

Ondertussen zat hij natuurlijk niet stil, er moet tenslotte ook geleerd worden. Kenneth koos voor het “Bruijne Lyceum” voor zijn voortgezet onderwijs. Hier leerde hij o.a. dat “Le Soleil”, “De Mist” betekende en daarom was het een goed idee dat hij snel overging naar een andere school. Het “Prisma College” waar hij naast goede resultaten ook de liefde van zijn leven Miranda tegen het lijf liep.

Na een paar weken samen werden de twee door een vakantie van Kenneth in Griekenland gescheiden. Dit is het moment voor gekke verhalen en vakantieliefdes maar nee hoor…. Kenneth heeft de twee weken in Griekenland doorgebracht met denken aan of bellen naar Miranda. Wel heeft hij een moment gevonden om zijn alter -ego te ontwikkelen. Als Captain Cavemen wist hij toch de lachers op zijn hand te krijgen en het volgende jaar… Toen ging Miranda gewoon mee op vakantie!

Na zijn Middelbare school is Kenneth gaan studeren aan het ROC. Alles over spanning en draadjes wilde hij leren. Miranda zag de ongelukjes al gebeuren en koos voor een opleiding tot verzorgende zodat ze in nood alle sneetjes en wondjes kon verbinden. Kenneth is met succes afgestudeerd en is daarna begonnen bij zijn stagebedrijf “Andriessen” in Houten.

Hierna is hij met Miranda samen gaan wonen in een knus flatje in Nieuwegein en al snel kwam er “gezinsuitbreiding” in de vorm van puppy Droopy. Na een aantal jaren was de ruimte voor drie te beperkt en gingen zij op zoek naar een mooie koopwoning. Deze vonden ze een paar wijken verder en ook daar kon Kenneth met zijn “gouden handjes” en prachtig paleisje van maken.

En hier eindigt het verhaal van Kenneth. De nabije toekomst zal meer verhalen en anekdotes op gaan leveren. Te beginnen met het droomhuwelijk op 30 maart 2007.

Als persoonlijke noot wil ik graag aan dit verhaal toevoegen, Kenneth, zoals jij is er maar één. Eén met wie je kan lachen en kan huilen. Die luistert en verteld. Die voor je gaat staat als je beschermt moet worden en achter je gaat staat al je steun nodig hebt. Ik ken je wensen en weet zeker dat ze waarheid gaan worden. Heb vertrouwen in jezelf en de toekomst maar onthoud altijd, de toekomst begint nu en je geluk maak je zelf!

Op naar het feest!